Syntetyczny penetracyjny i impregnujący lak o działaniu izolacyjnym, przeznaczony do betonu i chłonnych podłoży. Charakteryzuje się doskonałą odpornością na wodę oraz roztwory słabych kwasów i zasad. Zapobiega przemakaniu, chroni podłoże przed zanieczyszczeniem oraz przed korozjami wynikającymi z działania kwaśnych soków.
Użycie:
Malowanie na zewnątrz i wewnątrz. Beton, podłogi betonowe, doły silosowe, kanały, zbiorniki na odpady, kostka brukowa, betony kompozytowe, murowania ceglane, sztuczny piaskowiec itp. Preparat można stosować również na powierzchniach mających bezpośredni kontakt z żywnością i potrawami.
Przygotowanie podłoża i sposób nakładania:
Podłoże musi być przed malowaniem suche (wilgotność względna maks. 15%), spójne, dojrzałe, wolne od wszelkich zanieczyszczeń mechanicznych oraz starych nieadhezyjnych powłok. Preparat należy nanosić pędzlem lub wałkiem. Pracuj w dobrze wentylowanym pomieszczeniu w temperaturze od +5 °C do +25 °C. Nie pracuj w bezpośrednim silnym słońcu! Preparat powinien jak najwięcej penetrować w podłoże. Z tego powodu wykonaj pierwszą warstwę jako penetracyjną, preparatem rozcieńczonym zgodnie z chłonnością podłoża. Na mało chłonne podłoże można rozcieńczać ESTEDIEN EK 90 do proporcji 1:1. Ekstremalnie chłonne i porowate podłoża (np. betony kompozytowe) nie wymagają penetracji i malują się ESTEDIENem EK 90 nierozcieńczonym. Aby stworzyć warstwę izolacyjną, nakładaj ESTEDIEN® EK 90 tak długo, aż powłoka utworzy cienką, jednorodną warstwę. Powłoka schnie i nadaje się do malowania w zależności od temperatury otoczenia do 3 godzin. Ostatecznych właściwości osiąga po 48 godzinach schnięcia w normalnych warunkach (20 °C). Do kontaktu z żywnością i paszami może dojść najwcześniej po 14 dniach schnięcia i po wcześniejszym dokładnym spłukaniu wodą pitną.
Rozcieńczanie:
S 6005
Zużycie:
Zużycie farby ESTEDIEN EK 90 jest silnie uzależnione od chropowatości i chłonności powierzchni. Na standardowych chłonnych podłożach wynosi od 0,2 do 0,5 kg/m² (wydajność 5 - 2 m² z 1 kg) na jedną warstwę. W przypadku ekstremalnie porowatych i chłonnych powierzchni (betony kompozytowe) zużycie jest wyższe.