/currency.svg){kind=small}
/heart.svg){kind=small}
/user.svg){kind=small}
/cart.svg){kind=small}
Wieniec z chvojí i niebieskimi bombkami 35 cm
Produkt již není možné zakoupit. V případě zájmu Vám náš zákaznický servis sdělí informaci o dostupnosti zboží.
Opis produktu Wieniec z chvojí i niebieskimi bombkami 35 cm
| Výrobce | Made in PCR |
| Balení | 3 |
Do świąt Bożego Narodzenia nieodłącznie należy ozdoba.
Wieniec adwentowy jest jednym z coraz bardziej ulubionych symboli zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia. Chociaż historia jego powstania jest stosunkowo krótka, używanie wieńców jako takich wywodzi się z dawnych tradycji.
Początki strojenia wieńca adwentowego sięgają pierwszej połowy XIX wieku. Najstarsza pisemnie udokumentowana wiadomość o wieńcu adwentowym pochodzi z roku 1839 z prestiżowego miasta Hamburga. Teolog Johann Heinrich Wichern (1808-1881) wtedy nad drzwiami sierocińca, którym zarządzał, powiesił na początku adwentu duży drewniany wieniec. Powód był prozaiczny - dzieci w przedświątecznym czasie ciągle pytały, kiedy będą już Święta Bożego Narodzenia. Wieniec miał na sobie 23 świeczki - 4 duże białe i 19 małych czerwonych. Każdego dnia podczas krótkiej mszy zapalana była jedna ze świeczek. Pod wieńcem stała skarbonka, przeznaczona na bożonarodzeniowe datki dla opuszczonych i osieroconych dzieci. W roku 1851 po raz pierwszy ozdobiono całą jadalnię tego ośrodka gałązkami jodły, w ten sam sposób ozdobiono również wieniec.
Wieniec adwentowy sięga do świata
Nowy przedświąteczny zwyczaj szybko się rozszerzał. Po raz pierwszy wieniec adwentowy umieszczono w kościele w Cáchach, miał jednak tylko cztery świeczki i w tej formie przetrwał do dziś. Zapalone świeczki symbolizują minione tygodnie Adwentu i zbliżający się Dzień Wigilii. Wieniec adwentowy najpierw przeniknął do protestanckiego środowiska państw dzisiejszej północno-niemieckiej okolicy, a potem także do sąsiednich krajów. W naszym wieku ten zwyczaj pojawia się w południowej, katolickiej części Niemiec. Wieniec adwentowy stał się więc posłańcem zbliżających się świąt Bożego Narodzenia najpierw w Austrii i Niemczech, a między dwoma wojnami światowymi przeniknął poza granice niemieckojęzycznych krajów, a dzięki emigrantom ich tradycja dotarła nawet na kontynent amerykański. O wzrastającej popularności wieńców adwentowych świadczy również fakt, że dzisiaj pojawiają się także w rodzinach prawosławnych.
Śladami tradycji
Wieńce najpierw wycinano z drewna i malowano na zielono, jednak zaczęto je również wykonywać z świeżego chvojí. Choć powstanie wieńca adwentowego datuje się na wcześniej wymienione wydarzenie lub jego korzenie sięgają aż do XVI wieku, ta efektowna obietnica Bożego Narodzenia łączy w sobie wiele symboliki, która towarzyszy ludzkim tradycjom od niepamiętnych czasów. W pogańskich zwyczajach okrągła forma wieńca symbolizuje nieustanną drogę słońca i jednocześnie wieczność. Zielone gałązki były w przedchrześcijańskich czasach przynoszone do domów - pachnące gałązki jodły, jak wierzono, służyły przyjaznym leśnym duchom jako schronienie, a wieniec ze słomy miał przynosić błogosławieństwo i odpędzać złe duchy.
Chrześcijańskie symbole
W tradycji chrześcijańskiej żywe wieńce adwentowe symbolizowały wieczny życie. Okrągły kształt wieńca wyrażał jedność społeczności ludzi i Boga, płomień świeczki przypominał Chrystusa jako światło oświetlające płomieniem miłości każdego człowieka. Wieniec jest symbolem zwycięstwa, królewskiej godności, zasługi i radości. W tym kontekście wieniec adwentowy jest hołdem Jezusowi Chrystusowi i przypomnieniem jego światła, które rozprasza ciemności i strach.
Atmosfera Bożego Narodzenia
Po listopadzie 1989 roku wieniec adwentowy stał się w większości gospodarstw domowych oczywistą bożonarodzeniową ozdobą. Niezależnie od tego, czy nabywacie go na obchody pogańskich czy chrześcijańskich tradycji, czy jest dla was tylko piękną i pachnącą dekoracją, wiedzcie, że wieniec adwentowy umili wam dom i stworzy atmosferę spokoju i radości z zbliżających się świąt Bożego Narodzenia.
Wieniec z chvojí i niebieskimi bombkami 35 cm
| Výrobce | Made in PCR |
| Balení | 3 |
Do świąt Bożego Narodzenia nieodłącznie należy ozdoba.
Wieniec adwentowy jest jednym z coraz bardziej ulubionych symboli zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia. Chociaż historia jego powstania jest stosunkowo krótka, używanie wieńców jako takich wywodzi się z dawnych tradycji.
Początki strojenia wieńca adwentowego sięgają pierwszej połowy XIX wieku. Najstarsza pisemnie udokumentowana wiadomość o wieńcu adwentowym pochodzi z roku 1839 z prestiżowego miasta Hamburga. Teolog Johann Heinrich Wichern (1808-1881) wtedy nad drzwiami sierocińca, którym zarządzał, powiesił na początku adwentu duży drewniany wieniec. Powód był prozaiczny - dzieci w przedświątecznym czasie ciągle pytały, kiedy będą już Święta Bożego Narodzenia. Wieniec miał na sobie 23 świeczki - 4 duże białe i 19 małych czerwonych. Każdego dnia podczas krótkiej mszy zapalana była jedna ze świeczek. Pod wieńcem stała skarbonka, przeznaczona na bożonarodzeniowe datki dla opuszczonych i osieroconych dzieci. W roku 1851 po raz pierwszy ozdobiono całą jadalnię tego ośrodka gałązkami jodły, w ten sam sposób ozdobiono również wieniec.
Wieniec adwentowy sięga do świata
Nowy przedświąteczny zwyczaj szybko się rozszerzał. Po raz pierwszy wieniec adwentowy umieszczono w kościele w Cáchach, miał jednak tylko cztery świeczki i w tej formie przetrwał do dziś. Zapalone świeczki symbolizują minione tygodnie Adwentu i zbliżający się Dzień Wigilii. Wieniec adwentowy najpierw przeniknął do protestanckiego środowiska państw dzisiejszej północno-niemieckiej okolicy, a potem także do sąsiednich krajów. W naszym wieku ten zwyczaj pojawia się w południowej, katolickiej części Niemiec. Wieniec adwentowy stał się więc posłańcem zbliżających się świąt Bożego Narodzenia najpierw w Austrii i Niemczech, a między dwoma wojnami światowymi przeniknął poza granice niemieckojęzycznych krajów, a dzięki emigrantom ich tradycja dotarła nawet na kontynent amerykański. O wzrastającej popularności wieńców adwentowych świadczy również fakt, że dzisiaj pojawiają się także w rodzinach prawosławnych.
Śladami tradycji
Wieńce najpierw wycinano z drewna i malowano na zielono, jednak zaczęto je również wykonywać z świeżego chvojí. Choć powstanie wieńca adwentowego datuje się na wcześniej wymienione wydarzenie lub jego korzenie sięgają aż do XVI wieku, ta efektowna obietnica Bożego Narodzenia łączy w sobie wiele symboliki, która towarzyszy ludzkim tradycjom od niepamiętnych czasów. W pogańskich zwyczajach okrągła forma wieńca symbolizuje nieustanną drogę słońca i jednocześnie wieczność. Zielone gałązki były w przedchrześcijańskich czasach przynoszone do domów - pachnące gałązki jodły, jak wierzono, służyły przyjaznym leśnym duchom jako schronienie, a wieniec ze słomy miał przynosić błogosławieństwo i odpędzać złe duchy.
Chrześcijańskie symbole
W tradycji chrześcijańskiej żywe wieńce adwentowe symbolizowały wieczny życie. Okrągły kształt wieńca wyrażał jedność społeczności ludzi i Boga, płomień świeczki przypominał Chrystusa jako światło oświetlające płomieniem miłości każdego człowieka. Wieniec jest symbolem zwycięstwa, królewskiej godności, zasługi i radości. W tym kontekście wieniec adwentowy jest hołdem Jezusowi Chrystusowi i przypomnieniem jego światła, które rozprasza ciemności i strach.
Atmosfera Bożego Narodzenia
Po listopadzie 1989 roku wieniec adwentowy stał się w większości gospodarstw domowych oczywistą bożonarodzeniową ozdobą. Niezależnie od tego, czy nabywacie go na obchody pogańskich czy chrześcijańskich tradycji, czy jest dla was tylko piękną i pachnącą dekoracją, wiedzcie, że wieniec adwentowy umili wam dom i stworzy atmosferę spokoju i radości z zbliżających się świąt Bożego Narodzenia.
Wieniec z chvojí i niebieskimi bombkami 35 cm
