Wieniec biały z brokatem i srebrnymi gwiazdami 19 cm

Na święta Bożego Narodzenia nieodłącznie należy dekoracja.

Wieniec adwentowy jest jednym z wciąż ulubionych symboli zbliżających się Świąt. Choć historia jego powstania jest stosunkowo krótka, używanie wieńców jako takich wywodzi się z dawnych tradycji.
Początki strojenia wieńca adwentowego sięgają pierwszej połowy XIX wieku. Najstarsza pisemnie udokumentowana informacja o wieńcu adwentowym pochodzi z roku 1839 z przedstawionego miasta Hamburga. Teolog Johann Heinrich Wichern (1808-1881) wtedy nad drzwiami sierocińca, którym zarządzał, powiesił na początku adwentu duży drewniany wieniec. Powód był prozaiczny - dzieci w przedświątecznym czasie wciąż pytały, kiedy już będą Święta. Wieniec miał na sobie 23 świeczki - 4 duże białe i 19 małych czerwonych. Każdego dnia podczas krótkiej modlitwy zapalana była jedna ze świeczek. Pod wieńcem stała skarbonka, przeznaczona na bożonarodzeniowe datki dla porzuconych i osieroconych dzieci. W roku 1851 po raz pierwszy ozdobiono całą jadalnię tego przytułku gałązkami jodły, w ten sam sposób był ozdobiony również wieniec.  

Wieniec adwentowy mierzy do świata
Nowy przedświąteczny zwyczaj szerzył się bardzo szybko. Po raz pierwszy wieniec adwentowy umieszczony był w kościele w Cáchach, niósł jednak już tylko cztery świeczki i w tej formie zachował się do dzisiaj. Zapalone świeczki symbolizują minione tygodnie Adwentu i zbliżający się Dzień Wigilii. Wieniec adwentowy najpierw przeniknął do protestanckiego środowiska państw dzisiejszej północno-niemieckiej okolicy, a następnie również do sąsiednich krajów. W naszym wieku pojawia się ten zwyczaj w południowej, katolickiej części Niemiec. Wieniec adwentowy stał się więc posłańcem zbliżających się świąt Bożego Narodzenia najpierw w Austrii i w Niemczech, między dwoma wojnami światowymi przeniknął za granice niemieckojęzycznych krajów, a dzięki emigrantom dotarła ich tradycja aż na amerykański kontynent. O wzrastającej popularności wieńców adwentowych świadczy również fakt, że pojawiają się one dzisiaj także w rodzinach prawosławnych.

Po śladach tradycji
Wieńce najpierw wycinano z drewna i malowano na zielono, ale zaczęto je robić z świeżych gałęzi. Choć powstanie wieńca adwentowego datuje się wyżej wymienionym wydarzeniem lub jego korzenie sięgają aż do wieku szesnastego, ta wzniosła obietnica Świąt łączy w sobie wiele symboliki, która towarzyszy ludzkim tradycjom od zawsze. W pogańskich zwyczajach okrągły kształt wieńca reprezentuje nieustanną drogę słońca i jednocześnie wieczność. Zielone gałęzie były w przedchrześcijańskich czasach przynoszone do domów - pachnące gałęzie jodły, jak wierzono, służyły przyjaznym leśnym duchom jako schronienie, a wieniec ze słomy miał przynosić błogosławieństwo i odpędzać złe duchy.

Chrześcijańskie symbole
W chrześcijańskiej tradycji symbolizowały żywe wieńce adwentowe wieczny żywot. Okrągły kształt wieńca wyrażał jedność społeczności ludzi i Boga, płomień świeczki przypominał Chrystusa jako światło oświetlające płomieniem miłości każdego człowieka. Wieniec jest symbolem zwycięstwa, królewskiej godności, czci i radości. W tym kontekście wieniec adwentowy jest hołdem Jezusowi Chrystusowi i przypomnieniem jego światła, które rozprasza ciemność i strach.

Atmosfera Świąt Bożego Narodzenia
Po listopadzie 1989 roku wieniec adwentowy stał się w większości gospodarstw domowych oczywistą dekoracją bożonarodzeniową. Aż do tego, byście go używali do celebracji pogańskich czy chrześcijańskich tradycji, lub był dla was tylko piękną i pachnącą dekoracją, wiedzcie, że wieniec adwentowy umili wam dom i wprowadzi atmosferę spokoju oraz radości z zbliżających się świąt Bożego Narodzenia. 

Wieniec biały z brokatem i srebrnymi gwiazdami 19 cm