Wielkanocne plastowe jajka do zawieszenia 5 cm, z kwiatkiem, 6 sztuk w opakowaniu

Wielkanoc jest jednym z najpopularniejszych świąt w wielu częściach świata. To święta wiosny, które celebrują budzenie się natury, jej płodność, nadzieję i miłość. Tradycje i zwyczaje wielkanocne różniły się z wioski do wioski i kiedyś trwały przez sześć niedziel. Ich celem było pozbycie się wszystkiego starego, oczyszczenie domu i ciała z chorób oraz przygotowanie się na odrodzenie przyrody.

Pochodzenie świąt wielkanocnych

Wielkanoc jest najważniejszym świętem chrześcijańskim. Ma przypominać o zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, które miało nastąpić trzy dni po jego ukrzyżowaniu. Wielkanoc jest świętem ruchomym, które przypada co roku na inną datę – na niedzielę następującą po pierwszej wiosennej pełni. Jeśli pierwsza wiosenna pełnia przypada na niedzielę, Wielkanoc obchodzona jest dopiero w następny tydzień. Poniedziałek wielkanocny według tych zasad może przypaść na dzień w przedziale od 23 marca do 26 kwietnia.

Ostatni tydzień wielkiego postu

Ostatni tydzień długiego okresu postnego przypomina o cierpieniu Jezusa Chrystusa, a każdy dzień ma swoją nazwę:

Niebieski poniedziałek – w kościołach wywieszano niebieskie płótna

Szary wtorek – gospodynie zamiatały pajęczyny i sprzątały

Brzydka (czarna) środa – czyszczono kominy, a kto się marszczył, temu to pozostało w każdą środę w roku, w tym dniu Judasz zdradził Jezusa.

Zielony czwartek – w tym dniu powinno się jeść zielone potrawy (szpinak, pokrzywy, rukolę itd.), aby być zdrowym, dzwony odlatują do Rzymu i do soboty po wsiach chodzą klapacze, chłopcy z grzechotkami i klapaczami.

Wielki piątek – jest dniem smutku, ponieważ Jezus był przesłuchiwany, skazany i ukrzyżowany. W niektórych miastach gra się przedstawienia wielkopostne. Zgodnie z dawnymi wierzeniami w tych dniach ziemia otwierała się z skarbami, nie wolno było orać ani kopać w polu, nie myto bielizny.

Biała sobota – dzień, w którym Jezus został złożony do grobu. W domu bielono, gotowano i pieczono potrawy obrzędowe, pieczono drożdżowe zające i baranki, mężczyźni i chłopcy plecili kiszeri, zdobili jaja.

Wielkanocna niedziela (Boży Narodzenie Wielkanocne) jest największym świętem całego roku liturgicznego. Spożywano potrawy poświęcone w kościele, a każdy, kto przyszedł do domu, musiał być obdarowany taką żywnością.

Wielkanocny (Czerwony) poniedziałek jest dziś najpopularniejszym dniem, zwłaszcza dla mężczyzn. W tym dniu powinno się dawać czerwone jajko, a dziewczyna miała być bita, aby była zdrowa przez cały rok.