Słomiana kurka 8 cm niebieska + drucik 1 sztuka

Wielkanoc należy do najpopularniejszych świąt w dużej części świata. To święta wiosny, które celebrują budzenie się przyrody, jej płodność, nadzieję i miłość. Zwyczaje wielkanocne i tradycje różniły się z wioski do wioski i dawniej odbywały się podczas wielkanocnego okresu, który trwał sześć niedziel. Ich celem było pozbycie się wszystkiego starego, oczyszczenie domu i ciała z chorób, przygotowanie się na odrodzenie przyrody.

Pochodzenie świąt wielkanocnych

Wielkanoc jest najważniejszym chrześcijańskim świętem. Ma przypominać o zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, które miało nastąpić trzy dni po jego ukrzyżowaniu. Wielkanoc jest świętem ruchomym, które przypada każdego roku na inną datę – na niedzielę następującą po pierwszej wiosennej pełni. Jeśli pierwsza wiosenna pełnia przypada na niedzielę, Wielkanoc obchodzi się w następną niedzielę. Poniedziałek wielkanocny według tych zasad może przypadać na dzień w zakresie od 23 marca do 26 kwietnia.

Paschalny tydzień

Ostatni tydzień długiego postnego okresu przypomina o cierpieniu Jezusa Chrystusa, a każdy dzień ma swoje nazewnictwo:

Niebieski poniedziałek – w kościołach wywieszano niebieskie płótna

Szary wtorek – gospodynie zamiatały pajęczyny i sprzątały

Brzydka (czarna) środa – zamiatano kominy, a kto się marszczył, ten miał to przez każdą środę w roku, w ten dzień Judasz zdradził Jezusa.

Zielony czwartek – w ten dzień powinno się jeść zielone potrawy (szpinak, pokrzywy, rzeżuchę itp.), aby człowiek był zdrowy, dzwony odlatują do nieba i wioski obchodziły je aż do soboty klekotki, chłopcy z piszczałkami i klekotkami.

Wielki piątek – jest dniem smutku, ponieważ Jezus został przesłuchany, skazany i ukrzyżowany. W niektórych miejscach gra się pasyjne przedstawienia. Zgodnie z dawnymi wierzeniami w tych dniach otwierała się ziemia z skarbami, nie wolno było orać i kopać na polu, nie prano bielizny.

Biała sobota – dzień, w którym Jezus został złożony do grobu. W domu bielono, gotowano i pieczono potrawy obrzędowe, pieczono mazurki i baranki, mężczyźni i chłopcy plecieli palmę, zdobiono jajka.

Wielkanocna niedziela (Boża godzina wielkanocna) jest największym świętem całego roku liturgicznego. Jadły się potrawy poświęcone w kościele, a każdy, kto przyszedł do domu, musiał być takim jedzeniem obdarowany.

Wielkanocny (Czerwony) poniedziałek jest dziś najpopularniejszym dniem głównie mężczyzn. W ten dzień powinno się dawać czerwone jajka, a dziewczyna miała być bita, aby była przez cały rok zdrowa.