Rolniczki iridowe 4 cm, 6 sztuk

Rolniczki są najczęściej wykonane z metalu, z jednego kawałka cienkiej blachy. Mają przynajmniej kulisty, czasami spłaszczony kształt, innym razem przypominają wydłużony owoc. Jeśli są spasowane z dwóch półkul, mają po obwodzie plastikowy pas. Zazwyczaj mają okrągły otwór, a po przeciwnej stronie uszko do zawieszenia. Mogą mieć przecięte podłużne rynny. Wewnątrz zawierają najczęściej metalową kulkę, krótką metalową tyczkę, lub także metalowe spinki. W starszych czasach i u prymitywnych plemion w tym celu do suchych owoców wkładano nasionka lub pestki.

Rolniczki mają szerokie możliwości użycia, wykorzystuje się je jako:

- akustyczny dodatek do uprzęży ciągnących koni, ale i ozdobna część ich chomutów (na przykład rosyjska trojka)
- do płoszenia ptaków w sokolnictwie jako pomoc przy szkoleniu drapieżników, na psach i kotach obrożach
- akustyczny dodatek do obuwia, z zmienną rolą w różnych historycznych epokach, na przykład w średniowieczu:

- modny strój z naszytymi rzędami rolniček na rękawach
- modny obuwie z rolnička na zakrzywionym czubku
- część ludowego stroju

- odznaka zawodowa, stanowa czy społeczna przynależności nosiciela, lub część jego ceremonialnych insygniów:

- na czapce dworskich szaleńców lub ogólnych błaznów, na teatrze Kašpárkowe rolničky
- strój dworskiego kapelmistrza, kamerdynera, itp.
- strój oznaczający niewidomego

- instrumenty perkusyjne, zwykle w większej liczbie, część tamburyny czy vozembouchu, tańsza alternatywa dla małych "klasycznych" dzwonów

Pochodzenie i wiek rolniček nie są jednoznacznie wyjaśnione. Pochodzą zarówno z europejskich archeologicznych znalezisk epoki brązu i z celtyckich przedmiotów ceremonialnych, jak i z kultur pozaeuropejskich, z Chin, dalej z Afryki i Indii, gdzie nawleczone na sznurki umieszczano na kostkach tancerzy. W nowożytnej historii w Europie i w Ameryce Północnej łączone są z Bożym Narodzeniem.

Rolniczki często służą jako instrument muzyczny.

Rolniczki iridowe 4 cm, 6 sztuk