Motyl materiałowy z zapięciem 8 cm + szpikulce w kratkę

Wielkanoc należy do najpopularniejszych świąt w dużej części świata. Są to święta wiosny, które celebrują budzenie się przyrody, jej płodność, nadzieję i miłość. Tradycje i zwyczaje wielkanocne różniły się z wioski do wioski i dawniej odbywały się w czasie wielkanocnym, które trwało sześć niedziel. Ich celem było pozbycie się wszystkiego starego, oczyszczenie domu i ciała z chorób, przygotowanie się na odrodzenie przyrody.

Pochodzenie świąt wielkanocnych

Wielkanoc jest najważniejszym świętem chrześcijańskim. Ma przypominać o zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, które miało nastąpić trzy dni po jego ukrzyżowaniu. Wielkanoc jest świętem ruchomym, które przypada każdego roku na inną datę – na niedzielę następującą po pierwszej wiosennej pełni. Jeśli pierwsza wiosenna pełnia przypada na niedzielę, Wielkanoc obchodzona jest dopiero w następna niedzielę. Poniedziałek wielkanocny według tych zasad może przypaść na dzień w przedziale od 23 marca do 26 kwietnia.

Wielki tydzień

Ostatni tydzień długiego postu przypomina o cierpieniu Jezusa Chrystusa, a każdy dzień ma swoje nazewnictwo:

Niebieski poniedziałek – w kościołach wieszano niebieskie materiały

Szary wtorek – gospodynie zamiatały pajęczyny i sprzątały

Brzydka (czarna) środa – zamiatano kominy, a kto się krzywił, ten miał to na każdą środę w roku, w ten dzień Judasz zdradził Jezusa.

Zielony czwartek – w ten dzień powinno się jeść zielone potrawy (szpinak, pokrzywy, rzeżucha itp.), aby człowiek był zdrowy, dzwony odlatują do nieba, a po wioskach chodzą do soboty dzwonki, chłopcy z grzechotkami i dzwonnikami.

Wielki piątek – jest dniem smutku, ponieważ Jezus był przesłuchiwany, skazany i ukrzyżowany. W niektórych miejscach odbywają się pasyjne przedstawienia. Zgodnie z pradawnym przesądem w te dni otwierała się ziemia z skarbami, nie wolno było orać i kopać na polu, nie pierze się bielizny.

Biała sobota – dzień, w którym Jezus został złożony do grobu. W domu bielono, gotowano i pieczono potrawy obrzędowe, pieczono mazurki i baranki, mężczyźni i chłopcy plecili palmy, dekorowano jajka.

Wielkanocna niedziela (Boży dar wielkanocny) jest największym świętem całego roku liturgicznego. Jedzono potrawy poświęcone w kościele, a każdy, kto przyszedł do domu, musiał być obdarowany takim jedzeniem.

Wielkanocny (Czerwony) poniedziałek jest dziś najpopularniejszym dniem głównie mężczyzn. W ten dzień powinno się darować czerwone jajka, a dziewczyna miała być bita, aby była przez cały rok zdrowa.