Mikulášská czapka tekstylna czerwona 47 cm

czapka tekstylna mikulášská

- czerwona 
- 47 cm
- 1 sztuka

Święty Mikolaj z Myry był biskupem w Myře w Lykii. Już za swojego życia był bardzo lubiany wśród ludzi, słynął z dobroci i pomocy potrzebującym, jako obrońca wiary przed pogaństwem i wybawca niesprawiedliwie oskarżonych. Z powodu wielu cudów, które się wydarzyły na jego wstawiennictwo, jest także czasami nazywany Mikolajem Cudotwórcą (Νικόλαος ὁ Θαυματουργός, Nikolaos ho Thaumaturgos). Jest jednym z najbardziej czczonych świętych w całym chrześcijaństwie, w wschodnich kościołach jest drugim najbardziej czczonym świętym w ogóle (po Matce Bożej).

W zachodniej tradycji liturgicznej jego święto przypada na 6. grudnia a obchody tego święta są związane z rozdawaniem prezentów dzieciom (zwykle w wigilię 5. grudnia). Był inspiracją do stworzenia mitycznej postaci Świętego Mikołaja, dodając dodatkowe atrybuty.

Święty Mikolaj jest czczony jako patron marynarzy, kupców, łuczników, dzieci, lekarzy, prawników, studentów i wiernych. Jest także patronem państw (Rosja) i miast (Amsterdam, Bari, Barranquilla itd.).

Jak wszyscy święci z jego czasów, św. Mikolaj z Myry nigdy nie był oficjalnie uznany za świętego, jego kult stał się częścią wiary szerokich warstw i powoli się rozprzestrzeniał, a jego największa ekspansja miała miejsce od 8. wieku w Rosji, w której jest patronem. Stopniowo jego kult rozprzestrzenił się także do innych słowiańskich krajów i od 10. wieku do Europy, szczególnie Niemiec, Francji i Anglii. Za świętego uznają go wszystkie kościoły chrześcijańskie, które uznają świętych, wśród prawosławnych jest to najbardziej czczony święty^[3] (pominając Matkę Bożą), bardzo popularny jest także w Holandii, Niemczech i USA.

W całej Europie często znajdujemy cykle ze scenami z życia Mikolaja – np. w niemieckiej Konstancji z 15. wieku lub w kościele Matki Bożej w Gdańsku. Po świecie rozrzucone są dziesiątki tysięcy kościołów poświęconych świętemu Mikolajowi, między innymi np. Basilica di San Nicola w Bari, gdzie przechowywane są jego relikwie, z których już od kilku stuleci wydobywa się ciecz, której przypisuje się lecznicze działanie^[4][5]. W Czechach jest to na przykład katedra świętego Mikolaja w Czeskich Budziejowicach, w Pradze stoi kościół na Starym Mieście, na Małej Stranie i barokowy w Vršovicach. W Brnie stał Kościół świętego Mikolaja na Placu Wolności. Więcej na ten temat w artykule Lista kościołów poświęconych świętemu Mikolajowi.

W Czechach i na Słowacji w dzisiejszych czasach podczas tzw. mikolajskiego obdarowywania Mikolaj jest przedstawiany w biskupim stroju z długą białą brodą i jest towarzyszony aniołami i diabłami. Ta grupka odwiedza domy z dziećmi 5. grudnia w wigilię święta św. Mikolaja. Anioły z Mikolajem rozdają prezenty, diabły zajmują się symbolicznym karaniem i straszeniem niegrzecznych dzieci. Nie zawsze jednak Mikolaj był towarzyszony aniołem i diabłem. Czasami towarzyszył mu na przykład policjant. Anioł jest z wszystkich towarzyszy najnowocześniejszą wersją. Ogólnie Mikolaj jest swoistym przygotowaniem do Świąt Bożego Narodzenia, kiedy nie rozdaje się zbyt wartościowych i trwałych darów, ale raczej tylko jakieś smakołyki lub małe prezenty dla radości, jednak w czasach, z których ten zwyczaj pochodzi, czyli w czasach, gdy podobne smakołyki i niektóre rodzaje owoców były mniej dostępne, to było cenione bardziej niż dzisiaj. We wszystkich czasach w tej tradycji chodziło jednak przede wszystkim o przeżycie, a nie o dary.