Bambusowe wykałaczki, wysokiej jakości. Świetny pomocnik w każdym gospodarstwie domowym, wielofunkcyjne wykałaczki Spontex. Praktyczne opakowanie zapobiega wysypywaniu wykałaczek.
Wykałaczka to małe - zazwyczaj drewniane narzędzie - służące do usuwania uwięzionego jedzenia z przestrzeni międzyzębowych. Jest to cienka, podłużna rurka o długości około 5 do 8 cm, zakończona szpicem, zazwyczaj na jednym lub obu końcach.
Z powodów higienicznych wykałaczka użyta przez jedną osobę nie jest ponownie używana i staje się odpadem.
Wykałaczka dentystyczna, choć nie w formie, jaką znamy dzisiaj, towarzyszy ludzkości od prehistorii. Pierwszymi wykałaczkami były drobne kości, drewniane wióry, pióra i inne. Usuwanie resztek jedzenia z przestrzeni międzyzębowej miało poza względami higienicznymi także powody religijne. Zachowane wykałaczki znaleziono wśród przedmiotów pogrzebowych w grobach odkrytych w Włoszech i w Szwajcarii. W XVII wieku wykałaczki stały się także luksusowym dodatkiem, były artystycznie opracowywane, produkowane z drogich metali i ozdabiane drogimi kamieniami.
Impuls do produkcji wykałaczek pochodzi z Brazylij. Wtedy Charles Forster (ur. 1816 w Charlestonie w stanie Massachusetts) zauważył w Brazylii, że rdzenni mieszkańcy mają czyste zęby, ponieważ usuwają resztki jedzenia z przestrzeni międzyzębowych, co zainspirowało go do importu wykałaczek do USA, a następnie do ich produkcji. Wykałaczkę, już podobną do dzisiejszej, zaczął masowo produkować Charles Forster w Stanach Zjednoczonych w 1860 roku, a w 1870 roku przy użyciu produkcji maszynowej, gdy udało mu się wyprodukować około 1,5 miliona sztuk dziennie. Do tego potrzebne są jeden lub dwa drzewa.
Pierwsze wykałaczki, jeszcze importowane, były oferowane w restauracji Union Oyster House (najstarszej restauracji w Bostonie i najstarszej restauracji w nieprzerwanej działalności w USA, otwartej w 1826 roku). Wykałaczki były na tyle modne, że ludzie woleli odwiedzać restaurację, która oferowała wykałaczki. Sprzedawano też wykałaczki do żucia o smaku cynamonu, które powstały w 1949 roku, a które zaczynał sprzedawać aptekarz T. Baden, początkowo jako przyjemność dla dzieci.
Z pomarańczowca ręcznie wytwarzano portugalskie wykałaczki Palitos de Coimbra aż do lat 70. XX wieku. Te długie wykałaczki (15 do 25 cm) były szczególnie popularne w Brazylii i Argentynie.
Obecnie na całym świecie zużywa się kilka setek miliardów tych małych drewnianych kawałków rocznie. Nowoczesność ograniczyła znaczenie wykałaczek do aktualnej pomocy. Długoterminowa opieka nad zębami wykorzystuje różne wersje nowszych narzędzi, takich jak nitka dentystyczna i międzyzębowe szczoteczki.
Ważyowym parametrem jest materiał, który określa ich łamliwość, nasiąkliwość i wygląd. Wykałaczki są obecnie zazwyczaj produkowane z różnych rodzajów drewna, szczególnie twardych gatunków, doskonałe są z bambusa. Istnieją także metalowe i plastikowe.
Użycie do przekąsek, gotowania, pieczenia lub owoców zanurzonych w czekoladzie, można również użyć do usuwania jedzenia z zębów.