REMAL Standard to klasyczna naturalna farba na ścianę na bazie kaolinu, rozcieńczalna wodą. Dobrze kryje, jest przepuszczalna, odporna na ścieranie i ma standardową biel 82%. Farba na ścianę REMAL jest stosowana do malowania tynków, betonu, gips-kartonu, płyt cementowych, wiórowych oraz tynków renowacyjnych we wnętrzach. Farba wykazuje odporność na ścieranie na mokro – mierzona zgodnie z normą ČSN EN ISO 11998 – klasa 5. (klasyfikacja zgodna z EN 13300).
Jest zalecana do malowania użytkowych i przemysłowych przestrzeni. Używa się jej do malowania ścian i sufitów wewnątrz na tynkach, gips-kartonach i innych podłożach. Jest łatwa w obróbce, zdrowotnie nieszkodliwa i ekologicznie przyjazna.
Przed malowaniem usuń warstwy starych i nieprzylegających powłok. Chłonne podłoża zaimpregnuj uniwersalnym produktem REMAL, a niesprężyste i pylące podłoża zaimpregnuj REMAL głęboką penetracją. Powierzchnię oczyścisz z pyłu, wzmocnisz, ujednolicisz chłonność i zapewnisz przyczepność powłoki. Czas schnięcia wynosi 4 godziny. Nierówności na ścianie wyrównaj szpachlą REMAL Szpachla. Farbę rozcieńcz w stosunku maks. 0,4 l wody na 1 kg farby. Następnie dokładnie wymieszaj.
Nakładaj pędzlem, wałkiem lub natryskiem w 2 warstwach, kolejną warstwę nakładaj po wyschnięciu poprzedniej, minimum po 4 h. Optymalna temperatura do malowania wynosi od 15 do 25 °C. Temperatura podłoża i otoczenia nie może podczas aplikacji spaść poniżej 5 °C. Na ciągłych powierzchniach używaj produktu z jednej partii, różne partie przed użyciem wymieszaj razem.
Podczas pracy przestrzegaj podstawowych zasad higieny. Produkt nie jest przeznaczony do malowania powierzchni mających bezpośredni kontakt z żywnością, paszami, wodą pitną ani do malowania zabawek dziecięcych i mebli dziecięcych. Przechowuj w miejscu niedostępnym dla dzieci. Jeśli nie czujesz się dobrze, skonsultuj się z lekarzem.
Produkt jest zabezpieczony biocydem. Zawiera 1,3,5-tris(2-hydroksyetyl)heksahydro-1,3,5-triazyn, 1,2-benzoizotiazol-3(2H)-on, mieszaninę reakcyjną: 5-chlor-2-metylizotiazol-3(2H)-on [numer ES 247-500-7] oraz 2-metylizotiazol-3(2H)-on [numer ES 220-239-6] (3:1), oktylinon (ISO). Może wywołać reakcję alergiczną.
materiał do zakrywania, jak papierowa taśma klejąca lub folie ochronne, ewentualnie papier ścierny. Nie zapomnij o pędzlach, wałkach, szpachlach i nożach malarskich.
Ta międzynarodowa norma ISO EN 11998 opisuje przyspieszoną metodę określania odporności na ścieranie na mokro oraz określania wodoodporności farby. Jeśli chodzi o czyszczenie powłok, norma określa jedynie samą metodę testową, ale nie specyfikuje substancji zanieczyszczających. Po wyschnięciu i kondycjonowaniu pomalowany wzór jest ważony i poddawany cyklom czyszczenia na mokro w urządzeniu testowym do ścierania (czyszczenia). Na podstawie ubytku masy oblicza się średnią wartość ubytku grubości powłoki. W celu określenia czyszczalności substancje zanieczyszczające nakłada się na równo przygotowane próbki. Określone substancje zanieczyszczające pozostawia się przez wymagany czas w kontakcie z filmem malarskim. Pomalowane, zanieczyszczone próbki są następnie poddawane cyklom czyszczenia. Ocenia się, czy substancja zanieczyszczająca została usunięta, a powłoka jest odporna na ścieranie na mokro.
Do oceny wykorzystuje się 5 klas - klasa 1 jest najlepsza – klasa 5 jest najgorsza. Ocenianie jak w szkole.