Dipro Párátka plochá 1000 kusů

Párátko jest drobną - zazwyczaj drewnianą pomoce - służącą do wydobywania utkwionej żywności z przestrzeni międzyzębowych. Jest to cienka, podłużna, około 5 do 8 cm długa patyczek (szpatułka) zakończona ostrzem, i to albo na jednej, albo na obu stronach. Te pióra są zakończone ostrzem z jednej strony.

• Płaskie zęby pióra w papierowej składance.
• Opakowanie: 1 pudełko = 1000 szt.
• Materiał: bříza

Z powodów higienicznych, użyte pióro przez jedną osobę nie jest dalej używane i jest odpadem.

Zęby pióra, choć nie w formie, jaką znamy dzisiaj, towarzyszą ludzkości od pradawnych czasów. Jako pierwsze pióra były używane drobne kości, drewniane wióry, pióra i inne. Usuwanie resztek jedzenia z przestrzeni międzyzębowych miało poza powodami higienicznymi również powody religijne. Zachowane pióra zostały znalezione wśród przedmiotów pogrzebowych w grobach odkrytych w Włoszech i w Szwajcarii. Pióra w XVII wieku stały się również luksusowym dodatkiem i były artystycznie przetwarzane, produkowane z drogich metali i ozdabiane drogimi kamieniami.

Pomysł na produkcję piór pochodzi z Brazyliji. Wtedy Charles Forster (ur. 1816 w Charlestonie w stanie Massachusetts) w Brazylii zauważył, że rdzenni mieszkańcy mają czyste zęby dzięki temu, że usuwają resztki pokarmu z przestrzeni międzyzębowych, co zainspirowało go do importu piór do USA, a następnie do ich produkcji. Pióro, podobne do dzisiejszego, zaczęło masowo produkować Charles Forster w Stanach Zjednoczonych w roku 1860, w roku 1870 przy użyciu produkcji mechanicznej, kiedy to był w stanie wyprodukować około 1,5 miliona sztuk dziennie. Do tego potrzeba jednego lub dwóch drzew.

Po raz pierwszy pióra, jeszcze importowane, były oferowane w restauracji Union Oyster House (najstarszej restauracji w Bostonie i najstarszej restauracji w nieprzerwanej działalności w USA otwartej w roku 1826). Pióra były na tyle modne, że ludzie dawali priorytet wizytom w restauracji, która oferowała pióra. Były sprzedawane również żydowskie pióra ze skórki, które powstały w roku 1949, a sprzedawał je aptekarz T. Baden, najpierw jako pocieszenia dla dzieci.

Z pomarańczowca ręcznie produkowano portugalskie pióra Palitos de Coimbra aż do lat 70. XX wieku. Te długie pióra (15 do 25 cm) były szczególnie popularne w Brazylii i Argentynie.

Obecnie na całym świecie konsumuje się kilka setek miliardów tych drobnych drewnianych kawałków rocznie. Nowoczesność ograniczyła znaczenie piór do bieżącej pomocy. Długoterminowa pielęgnacja zębów wykorzystuje różne wersje nowszych narzędzi, takich jak nitki dentystyczne i międzyzębowe szczoteczki.

Istotnym parametrem jest materiał, który określa ich łamliwość, nasiąkliwość i wygląd. Pióra obecnie zazwyczaj produkowane są z różnych rodzajów drewna, szczególnie twardych, a najlepsze są z bambusa. Są również wykonane z metalu i plastiku.