Cotton Tree Petroleum Jelly Cocoa Butter Maść petrolatum, która leczy suchą skórę, odparzenia, odmrożenia 226 g

Wazelina nawiązuje do legendarnego odkrycia Roberta Chesebrougha, który w 1859 roku wynalazł wazelinę. Dzięki swoim niezwykle pozytywnym działaniom na ludzką skórę wazelina od razu wzbudziła duże zainteresowanie i do dziś jest polecana przez czołowych specjalistów w dziedzinie pielęgnacji skóry. Wazelina jest unikalna przede wszystkim dzięki swojej zdolności do zatrzymywania wilgoci w skórze, co przyspiesza jej naturalny proces regeneracji. Jest więc odpowiednia do regeneracji drobnych ran, blizn, oparzeń i jednocześnie pomaga zmniejszyć występowanie delikatnych, suchych linii. Unikalny kosmetyk marki Vaseline dostarczy Twojej skórze naprawdę pierwszorzędnej pielęgnacji i przyczyni się do Twojej urody.

Wazelina (także wazelina lub petrolatum) jest półstałą mieszanką węglowodorów (z liczbą atomów węgla w cząsteczce przeważnie wyższą niż 25), pierwotnie reklamowaną jako maść, dzięki swoim leczniczym właściwościom. Jej folklorystyczna wartość lecznicza jako "uniwersalnego leku" została jednak zmniejszona przez lepsze naukowe rozpoznanie odpowiednich i nieodpowiednich zastosowań. Niektóre rodzaje są jednak zatwierdzone przez FDA do sprzedaży w USA bez recepty jako ochrona ran i nadal są szeroko stosowane w pielęgnacji kosmetycznej.

Surowiec do produkcji wazeliny został odkryty w 1859 roku w Titusville w Pensylwanii, na jednym z pierwszych odwiertów ropy naftowej w tym kraju. Pracownicy niechętnie zajmowali się parafinowym materiałem, który tworzył się w odwiertach, ponieważ powodował zakłócenia. Używali go jednak na rany i oparzenia, ponieważ przyspieszał gojenie.

Młody chemik Robert Chesebrough, którego wcześniejsze prace nad destylacją paliw z tłuszczów zostały pokonane przez wykorzystanie ropy, przyjechał do Titusville, aby zobaczyć, które nowe materiały mają potencjał komercyjny. Wziął nierafinowany czarny "wosk szlamowy", jak go nazywali naftowcy, do swojego laboratorium w celu rafinacji i zbadania potencjalnego zastosowania. Chesebrough odkrył, że destylując lekkie, rzadsze produkty olejowe z tego wosku, można stworzyć jasny żel. Proces produkcji wazeliny został opatentowany w 1872 roku (amerykański patent nr 127568). Proces obejmuje destylację próżniową surowego materiału z następczym filtrowaniem pozostałości destylacyjnych przez węglowodan.

Chesebrough podróżował po Nowym Jorku, gdzie prezentował produkt i polecał go do zakupu. W związku z tym poddawał go działaniu kwasu, a następnie palił otwartym płomieniem, po czym pokrywał te miejsca nową maścią i na koniec pokazywał je jako wyleczone, jak ogłaszał, jego cudownym produktem.

Pierwszą fabrykę otworzył w 1870 roku w Brooklynie. Marka Vaseline jest uważana za pochodzącą z niemieckiego słowa dla "wody", wasser, i greckiego dla "oleju", elaion, jednak nie jest to potwierdzone.

Właściwości fizyczne
Wazelina jest palna, półstała mieszanka węglowodorów o temperaturze topnienia zazwyczaj około 75 °C lub nieco niższej. Jest bezbarwna lub jasnożółta (jeśli nie jest wysoko destylowana), przezroczysta, w czystej postaci bez smaku i zapachu. Na powietrzu nie utlenia się i nie reaguje łatwo z reagentami chemicznymi. Jest nierozpuszczalna w wodzie. Rozpuszcza się w chloroformie, benzenie, siarczku węgla i terpentynie.

Jest często mylona (wynikająca z podobnych odczuć na ludzkiej skórze), że wazelina i glicerol (gliceryna) są fizycznie podobne. Wazelina biała jest niepolarna, węglowodorowa, hydrofobowa (odpychająca wodę) i nierozpuszczalna w wodzie, podczas gdy glicerol (który nie jest węglowodorem, lecz alkoholem) ma właściwości odwrotne: jest silnie hydrofilowy (przyciągający wodę), przez co ciągle wchłania wilgoć z powietrza, co powoduje uczucie wilgoci na skórze, podobne do tego, jakie wytwarza wazelina. Uczucie jest podobne, ale wazelina odpycha wodę, podczas gdy glicerol ją przyciąga.

Wazeliny często produkują wytwórcy mikrokrystalicznych wosków i podobnych materiałów.

Chesebrough początkowo zalecał wazelinę głównie jako maść na rany i oparzenia, jednak lekarze wykazali, że wazelina nie ma żadnego działania leczniczego (ani przeciwobrzękowego), ani nie jest wchłaniana przez skórę. Jej skuteczność w przyspieszaniu gojenia ran i oparzeń polega na zabezpieczeniu przed wnikaniem mikrobów do rany i przed wysychaniem rany.

Produkt marki First Aid Petroleum Jelly ("wazelina do pierwszej pomocy"), która była wazeliną z zawartością fenolu dla silniejszego efektu antybakteryjnego, nie jest już produkowana.

Później jednak konsumenci zaczęli używać wazeliny do leczenia wielu różnych dolegliwości oraz do celów kosmetycznych, na przykład na spierzchnięte ręce i usta, grzybicę paznokci, wypryski na męskich genitaliach, krwawienia z nosa, odparzenia, przeziębienia, a także do usuwania makijażu i barwników z mebli. W domowej hodowli zwierząt stosowano ją przeciwko grzybom na skorupach wodnych żółwi i u kotów przeciwko trichobezoarom. Na początku XX wieku wazelina, zarówno czysta, jak i jako składnik, była również popularna jako pomada do włosów. Przy mieszaniu z równą ilością czystego wosku pszczelego używano jej do woskowania świec.

Nawet Robert Chesebrough jadł łyżkę tej wazeliny codziennie i dożył 96 lat.

Tylko do użytku zewnętrznego. Unikać kontaktu z oczami. Chronić przed dziećmi. W przypadku użycia skonsultować się z lekarzem. Nie stosować na głębokie rany, ukąszenia zwierząt, poważne oparzenia.