Clanax Patyczki do zębów obustronne w pudełku 500 sztuk

Patyczek do zębów to małe - zazwyczaj drewniane narzędzie - służące do usuwania resztek jedzenia z przestrzeni międzyzębowych. Jest to cienka, podłużna pałeczka o długości około 5 do 8 cm (szpikulec) zakończona ostrym końcem, i to zarówno na jednym, jak i na obu końcach.

Z powodów higienicznych, użyty przez jedną osobę patyczek do zębów nie jest ponownie używany i jest odpadem.

Patyczek do zębów, chociaż nie w formie, jaką znamy dzisiaj, towarzyszy ludzkości od pradziejów. Jako pierwsze patyczki używano małych kości, drewnianych wiórów, piór i innych przedmiotów. Usuwanie resztek jedzenia z przestrzeni międzyzębowych miało poza powodami higienicznymi również powody religijne. Zachowane patyczki znaleziono wśród przedmiotów pogrzebowych w grobach odkrytych w Włoszech i w Szwajcarii. Patyczki w XVII wieku stały się także luksusowym dodatkiem i były artystycznie przetwarzane, produkowane z drogich metali i ozdabiane drogimi kamieniami.

Impuls do produkcji patyczków pochodzi z Brazyliji. Wtedy Charles Forster (ur. 1816 w Charlestonie w stanie Massachusetts) w Brazylii zauważył, że rdzenni mieszkańcy mają czyste zęby dzięki temu, że usuwają resztki jedzenia z przestrzeni międzyzębowych, co zainspirowało go do importu patyczków do USA, a następnie do ich produkcji. Patyczki, już podobne do dzisiejszych, zaczęły masowo produkować Charles Forster w Stanach Zjednoczonych w roku 1860, w roku 1870 przy użyciu produkcji maszynowej, kiedy to potrafił wyprodukować około 1,5 miliona sztuk dziennie. Do tego potrzeba jednego lub dwóch drzew.

Po raz pierwszy patyczki, jeszcze importowane, oferowano w restauracji Union Oyster House (najstarsza restauracja w Bostonie i najstarsza restauracja w nieprzerwanej działalności w USA, otwarta w roku 1826). Patyczki były tak modne, że ludzie dawali pierwszeństwo wizytom w restauracji, która je oferowała. Sprzedawano także żydowskie patyczki do zębów ze skorupy, które powstały w roku 1949, a zaczynał je sprzedawać aptekarz T. Baden, najpierw jako pocieszenie dla dzieci.

Z pomarańczowca ręcznie produkowano portugalskie patyczki Palitos de Coimbra aż do lat 70. XX wieku. Te długie patyczki (15 do 25 cm) były szczególnie popularne w Brazylii i Argentynie.

Obecnie na całym świecie zużywa się kilka setek miliardów tych małych drewnianych kawałków rocznie. Nowoczesna era ograniczyła znaczenie patyczków do aktualnej pomocy. Długoterminowa opieka nad zębami wykorzystuje różne wersje nowocześniejszych narzędzi, takich jak nitkowanie i szczoteczki międzyzębowe.

Istotnym parametrem jest materiał, który decyduje o ich łamliwości, chłonności oraz wyglądzie. Patyczki obecnie zazwyczaj produkowane są z różnych rodzajów drewna, szczególnie twardych, idealne są z bambusa. Są również metalowe i plastikowe.