Clanax Patyczki do zębów obustronne w dózie 350 sztuk

Patyczek do zębów to drobna - zazwyczaj drewniana pomoc - służąca do usuwania pozostałości pokarmu z przestrzeni międzyzębowych. Jest to cienka, podłużna, około 5 do 8 cm długa rurka (szpikulec) zakończona ostrzem, i to albo na jednym, albo na obu końcach.

Z powodów higienicznych, patyczek do zębów użyty przez jedną osobę nie jest dalej używany i jest odpadem.

Patyczek do zębów, chociaż nie w formie, jaką znamy dzisiaj, towarzyszy ludzkości od pradziejów. Jako pierwsze patyczki używano drobnych kości, drewnianych wiórów, piór i innych. Usuwanie resztek pokarmu z przestrzeni międzyzębowych miało poza powodami higienicznymi także powody religijne. Zachowane patyczki znaleziono wśród przedmiotów pogrzebowych w grobach odkrytych w Włoszech i w Szwajcarii. Patyczki w XVII wieku stały się także luksusowym dodatkiem i były artystycznie wykonane, wytwarzane z drogich metali i ozdabiane drogocennymi kamieniami.

Pomysł na produkcję patyczków pochodzi z Brazyliji. Wtedy Charles Forster (ur. 1816 w Charlestonie w stanie Massachusetts) w Brazylii zauważył, że rdzenni mieszkańcy mają czyste zęby dzięki temu, że usuwają resztki pokarmu z przestrzeni międzyzębowych, co zainspirowało go do importu patyczków do USA, a następnie do ich produkcji. Patyczek, już podobny do dzisiejszego, zaczął masowo produkować Charles Forster w Stanach Zjednoczonych w roku 1860, a w roku 1870 przy użyciu produkcji maszynowej, kiedy to potrafił wyprodukować około 1,5 miliona sztuk dziennie. Do tego potrzeba jednego lub dwóch drzew.

Po raz pierwszy patyczki, jeszcze importowane, były oferowane w restauracji Union Oyster House (najstarszej restauracji w Bostonie i najstarszej restauracji w nieprzerwanej działalności w USA otwartej w roku 1826). Patyczki były tak modne, że ludzie dawali pierwszeństwo odwiedzinom restauracji, która oferowała patyczki. Sprzedawano także żydowskie patyczki cynamonowe, które powstały w roku 1949, a zaczął je sprzedawać aptekarz T. Baden, najpierw jako pocieszenie dla dzieci.

Z pomarańczowca ręcznie wytwarzano portugalskie patyczki Palitos de Coimbra aż do lat 70. XX wieku. Te długie patyczki (15 do 25 cm) były szczególnie popularne w Brazylii i Argentynie.

Obecnie na całym świecie zużywa się kilka setek miliardów tych drobnych drewnianych kawałków rocznie. Nowoczesne czasy ograniczyły znaczenie patyczków do aktualnej pomocy. Długoterminowa opieka nad zębami wykorzystuje różne wersje nowszych pomocy, takie jak nitki dentystyczne i szczoteczki międzyzębowe.

Istotnym parametrem jest materiał, który określa ich łamliwość, nasiąkliwość i wygląd. Patyczki obecnie zazwyczaj wytwarzane są z różnych rodzajów drewna, zwłaszcza twardych, najlepsze są z bambusa. Są również metalowe i plastikowe.