Bartoń Wykałaczki płaskie 500 sztuk

Wykałaczki, toświetny pomocnik w każdej domowej kuchni. Praktyczne opakowanie zapobiega wysypywaniu wykałaczek. 

Wykałaczka to drobne - zazwyczaj drewniane narzędzie - służące do usuwania zalegających pokarmów z przestrzeni międzyzębowych. Jest to cienka, podłużna rurka o długości około 5 do 8 cm (szpatułka) zakończona ostrzem, i to albo na jednym, albo na obu końcach.

Z powodów higienicznych wykałaczka używana przez jedną osobę nie jest ponownie używana i jest odpadem.

Wykałaczka dentystyczna, chociaż nie w postaci, jaką znamy dzisiaj, towarzyszy ludzkości od prehistorii. Jako pierwsze wykałaczki używane były drobne kości, drewniane wióry, ptasie pióra i inne. Usuwanie resztek jedzenia z przestrzeni międzyzębowej miało oprócz powodów higienicznych także powody religijne. Zachowane wykałaczki znaleziono wśród przedmiotów pogrzebowych w grobach odkrytych w Włoszech i w Szwajcarii. W XVII wieku wykałaczki stały się także luksusowym dodatkiem i były artystycznie przetwarzane, wytwarzane z drogich metali i zdobione drogimi kamieniami.

Impuls do produkcji wykałaczek pochodzi z Brazyliji. Wtedy Charles Forster (ur. 1816 w Charleston w stanie Massachusetts) w Brazylii zauważył, że rdzenni mieszkańcy mają czyste zęby dzięki temu, że usuwają resztki jedzenia z przestrzeni międzyzębowych, co zainspirowało go do importu wykałaczek do USA, a następnie do ich produkcji. Wykałaczki, już podobne do dzisiejszych, zaczęły być masowo produkowane przez Charlesa Forstera w Stanach Zjednoczonych w roku 1860, a w roku 1870 przy użyciu produkcji mechanicznej, kiedy to udało mu się wyprodukować około 1,5 miliona sztuk dziennie. Do tego potrzebne jest jedno do dwóch drzew.

Po raz pierwszy wykałaczki, jeszcze importowane, były oferowane w restauracji Union Oyster House (najstarszej restauracji w Bostonie i najstarszej restauracji w nieprzerwanej działalności w USA, otwartej w roku 1826). Wykałaczki były na tyle modne, że ludzie woleli odwiedzać restauracje, które je oferowały. Sprzedawano także żujące wykałaczki o smaku cynamonowym, które powstały w roku 1949, a sprzedawał je aptekarz T. Baden, początkowo jako przyjemność dla dzieci.

Z pomarańczy ręcznie wytwarzano portugalskie wykałaczki Palitos de Coimbra aż do lat 70. XX wieku. Te długie wykałaczki (15 do 25 cm) były szczególnie popularne w Brazylii i Argentynie.

Obecnie na całym świecie zużywa się kilka setek miliardów tych drobnych drewnianych kawałków rocznie. Nowoczesne czasy ograniczyły znaczenie wykałaczek do bieżącej pomocy. Długoterminowa pielęgnacja zębów korzysta z różnych wersji nowszych narzędzi, takich jak nicia dentystyczna i szczoteczki międzyzębowe.

Ważnym parametrem jest materiał, który określa ich łamliwość, nasiąkliwość i wygląd. Wykałaczki obecnie zazwyczaj produkowane są z różnych rodzajów drewna, szczególnie twardych, doskonałe są z bambusa. Istnieją również wykałaczki metalowe i plastikowe.