Bartoń Patyczki obustronne 100 sztuk

Patyczek to drobna - zazwyczaj drewniana pomoc - służąca do usuwania utknętego jedzenia z przestrzeni międzyzębowych. Jest to cienka, podłużna rurka o długości około 5 do 8 cm (słomka) zakończona końcówką, i to albo z jednej, albo z obu stron.

Z powodów higienicznych patyczek użyty przez jedną osobę nie jest dalej używany i staje się odpadkiem.

Patyczek do zębów, choć nie w formie znanej dzisiaj, towarzyszy ludzkości od pradziejów. Jako pierwsze patyczki używane były drobne kości, drewniane wióry, pióra i inne. Usuwanie resztek jedzenia z przestrzeni międzyzębowej miało poza powodami higienicznymi także powody religijne. Zachowane patyczki znaleziono wśród przedmiotów pogrzebowych w grobach odkrytych w Włoszech i w Szwajcarii. Patyczki w XVII wieku stały się także luksusowym dodatkiem i były artystycznie wykonane, produkowane z drogich metali i ozdabiane drogocennymi kamieniami.

Pomysł na produkcję patyczków pochodzi z Brazylii. Wtedy to Charles Forster (ur. 1816 w Charlestonie w stanie Massachusetts) w Brazylii zauważył, że rdzenni mieszkańcy mają czyste zęby, ponieważ usuwają resztki jedzenia z przestrzeni międzyzębowych, co zainspirowało go do importu patyczków do USA, a potem do ich produkcji. Patyczek, już podobny do dzisiejszego, zaczął masowo produkować Charles Forster w Stanach Zjednoczonych w roku 1860, a w roku 1870 przy użyciu produkcji maszynowej, kiedy to potrafił wyprodukować około 1,5 miliona sztuk dziennie. Do tego potrzeba jednego do dwóch drzew.

Po raz pierwszy patyczki, jeszcze importowane, były oferowane w restauracji Union Oyster House (najstarszej restauracji w Bostonie i najstarszej restauracji działającej nieprzerwanie w USA otwartej w roku 1826). Patyczki były na tyle modne, że ludzie dawali pierwszeństwo odwiedzinom restauracji, która oferowała patyczki. Sprzedawano także żydowskie patyczki z cynamonu, które powstały w roku 1949, a zaczynał je sprzedawać aptekarz T. Baden, najpierw jako pocieszenie dla dzieci.

Z pomarańczy ręcznie produkowano portugalskie patyczki Palitos de Coimbra aż do lat 70. XX wieku. Te długie patyczki (15 do 25 cm) były szczególnie popularne w Brazylii i Argentynie.

Obecnie na całym świecie zużywa się kilka setek miliardów tych drobnych drewnianych kawałków rocznie. Nowoczesna era ograniczyła znaczenie patyczków do aktualnej pomocy. Długoterminowa pielęgnacja zębów wykorzystuje różne wersje nowocześniejszych akcesoriów, takich jak nitki dentystyczne i szczoteczki międzyzębowe.

Istotnym parametrem jest materiał, który określa ich łamliwość, nasiąkliwość i wygląd. Patyczki teraz zazwyczaj produkowane są z różnych rodzajów drewna, szczególnie twardych, a najlepsze są z bambusa. Są także oczywiście metalowe i plastikowe.